Raport o stanie zrównoważonego rozwoju: Redukcja energii

Kategoria redukująca energię obejmuje wszystkie surowce materiały umożliwiające oszczędność energii w procesie produkcyjnym. Materiały te pozwalają na przykład na niższe temperatury procesu, co skutkuje niższym zapotrzebowaniem na energię i zmniejszeniem emisji.

Ta kategoria jest drugim najmniej praktykowanym z ośmiu obszarów zrównoważonego rozwoju, a tylko 57% respondentów zgłasza, że obecnie używa materiałów redukujących energię. Kolejne 22% zamierza wprowadzić do swojej pracy materiały redukujące energię w ciągu najbliższych trzech lat. Ostatnie 21% nie używa takich materiałów ani nie planuje ich rozpoczęcia.

Niektóre kraje odnotowały znacznie wyższe wskaźniki adopcji: 73% hiszpańskich respondentów już używa materiałów redukujących energię, podobnie jak 69% respondentów niemieckich i 67% respondentów w Stanach Zjednoczonych. Natomiast zaledwie 44% respondentów z Włoch twierdzi, że używa obecnie materiałów redukujących energię.

Ponad połowa respondentów uważa, że ma pośrednią wiedzę na temat kategorii redukcji energii, a 20% nazywa siebie ekspertami.

Redukcja energii oznacza oszczędność energii — a to oszczędza koszty. Podczas gdy materiały redukujące energię wiążą się z inwestycjami z góry, przynoszą one również bezpośrednie oszczędności w zakresie energii potrzebnej do produkcji i innych procesów.

Oszczędność energii i wpływ na środowisko odgrywają równą rolę w napędzaniu tego obszaru zrównoważonego rozwoju, przy czym 24% uważa każdy z nich za główny czynnik napędowy w stosowaniu materiałów redukujących energię. Zapotrzebowanie konsumentów/konsumentów (17%), przewaga konkurencyjna (13%) i zgodność z przepisami (10%) są istotne, ale w mniejszym stopniu przyczyniają się do przyjęcia programów redukcji energii.

Przewaga konkurencyjna, choć nie jest głównym motorem materiałów redukujących energię dla większości organizacji, jest postrzegana jako wartość dodana dla ponad 40% respondentów. Tutaj oczywiste jest, że materiały te odgrywają również dużą rolę w przestrzeganiu przepisów, przy czym 29% uważa to za wartość dodaną.

Ceny są zdecydowanie najtrudniejszym aspektem stosowania materiałów redukujących energię. Czterdzieści dwa procent osób korzystających obecnie z tych rozwiązań uważa budżet za wyzwanie, podczas gdy tylko 20% każdej funkcjonalności i dostępności połączeń jest głównymi wyzwaniami. Przepisy stanowią główną trudność dla zaledwie 13%.

Dominującą barierą dla wprowadzania materiałów redukujących energię jest brak wiedzy, jakich materiałów użyć. Trzydzieści osiem procent osób, które zamierzają dodać te materiały w ciągu najbliższych trzech lat, określiło to jako powód, dla którego jeszcze tego nie zrobili.

Około jedna czwarta respondentów uważa, że nie ma dobrych alternatyw do wykorzystania w ich branży, a ta sama liczba twierdzi, że nie ma aktualnego zapotrzebowania klientów/konsumentów. Problemy z wydajnością techniczną i wysoką ceną to mniejsze, ale istotne bariery, przy czym 20% i 16% twierdzi, że stoją na ich drodze.

Ci, którzy jeszcze nie używają materiałów redukujących energię, ale chcą je wkrótce wdrożyć, twierdzą, że głównymi czynnikami będą popyt klient/konsument (24%), oszczędność energii (24%) i zgodność z przepisami (18%).

„Wiele rozwiązań redukujących energię wymaga czegoś więcej niż tylko zmiany materiału i może być dość skomplikowane”. Adrian Garcia, kierownik działu biznesowego rozwiązań przemysłowych, IMCD Hiszpania. „Aby odnieść sukces, często cały proces, formuła i sprzęt muszą być dostosowane do wymagań technicznych.”

Chociaż oszczędności kosztów energii przyczyniły się do redukcji energii zarówno w obu Amerykach, jak i w regionie EMEA, byli oni nazywani głównym motorem przyjmowania materiałów redukujących energię nieco bardziej przez respondentów w obu Amerykach (29% w porównaniu do 23%). Natomiast respondenci w regionie EMEA częściej nazywali wpływ na środowisko głównym czynnikiem (29% w porównaniu do 17%).

Respondenci w obu Amerykach częściej zgłaszali wybór materiałów redukujących energię w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej niż respondenci w regionie EMEA (17% w porównaniu do 12%). Pięćdziesiąt procent respondentów w obu Amerykach stwierdziło, że przewaga konkurencyjna jest wartością dodaną z materiałów redukujących energię, w porównaniu do 36% w regionie EMEA.

Ceny były główną trudnością w obu regionach, choć nazywane głównym wyzwaniem nieco bardziej w regionie EMEA niż w obu Amerykach (44% w porównaniu do 35%).

Wyzwania funkcjonalności wydają się być znacznie częstsze w obu Amerykach niż w regionie EMEA. Trzydzieści jeden procent respondentów z obu Ameryk nazwało to głównym wyzwaniem stosowania materiałów redukujących energię, w porównaniu do zaledwie 15% respondentów z EMEA.

Dwadzieścia trzy procent respondentów EMEA uznało dostępność za główny problem materiałów redukujących energię, w porównaniu z zaledwie 14% respondentów w obu Amerykach.

W obu regionach co najmniej jedna trzecia respondentów zamierza wprowadzić materiały redukujące energię ale jeszcze tego nie zrobili, mówią, że nie wiedzą, jakich materiałów użyć. W obu Amerykach 29% zgłosiło brak popytu klientów/konsumentów, podczas gdy tylko 18% respondentów EMEA dostrzegło podobny problem. Jednak praktycy w regionie EMEA podzielali większe obawy dotyczące parametrów technicznych tych materiałów, 29% uznało to za barierę w stosowaniu materiałów redukujących energię, w porównaniu do zaledwie 6% w obu Amerykach.

Najmniejsze firmy są obecnie najmniej skłonne do stosowania materiałów redukujących energię. Tylko połowa respondentów z firm zatrudniających mniej niż 100 pracowników korzysta obecnie z tych materiałów.

Zgodność z przepisami była bardziej skłonna do podjęcia decyzji w firmach zatrudniających od 100 do 1000 pracowników (15%) i ponad 1000 pracowników (12%) niż w firmach zatrudniających mniej niż 100 pracowników (5%). Pracownicy tych małych firm częściej nazywali wydajność techniczną głównym motorem stosowania technologii redukujących energię, podczas gdy żaden pracownik z firm zatrudniających ponad 100 pracowników nie nazwał wydajności technicznej głównym motorem wykorzystania tych materiałów.

Chociaż ceny były najczęściej wymienianym wyzwaniem związanym z materiałami redukującymi energię w firmach każdej wielkości, pracownicy średnich firm dwukrotnie częściej nazywali dostępność jako główną trudność z tymi materiałami. Trzydzieści trzy procent osób ze średnich przedsiębiorstw nazwało to głównym wyzwaniem, w porównaniu z 15% w mniejszych firmach i 12% w większych firmach.

Największe firmy wydają się lepiej przygotowane do radzenia sobie ze złożonością regulacyjną związaną z materiałami redukującymi energię: tylko 4% pracowników tych firm uważa regulacje za główne wyzwanie, w porównaniu do 15% z małych i średnich firm.

Choć tylko 6% ankiety respondenci przewidują, że redukcja energii będzie miała największy wpływ priorytet zrównoważonego rozwoju w najbliższych latach, niższe zużycie energii jest niezaprzeczalnie ważne.

Z czysto ekonomicznego punktu widzenia redukcja energii pozostaje kluczowa. Koszty energii wzrosły w ubiegłym roku, co stanowi wyzwanie dla przemysłu chemicznego w całej Europie. Zmniejszenie zapotrzebowania na energię jest jednym ze sposobów, w jaki producenci mogą zabezpieczyć swoje łańcuchy dostaw na przyszłość.

Oczywiście wiele z tych obszarów zrównoważonego rozwoju jest głęboko powiązanych. Kiedy zużycie energii jest zmniejszone, zmniejsza się również emisja dwutlenku węgla. Ostatecznie postęp w kierunku jednego celu zrównoważonego rozwoju może mieć również wpływ na inne.