Przemysł opakowaniowy zmienia się, aby dołączyć do gospodarki o obiegu zamkniętym. Europa jest liderem w tym dążeniu do zrównoważonych opakowań. W miarę jak Komisja Europejska pracuje nad harmonizacją przepisów w 27 państwach członkowskich, jak możesz poruszać się w zmieniającym się krajobrazie przepisów dotyczących opakowań?
Kwestia odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych jest już od jakiegoś czasu na porządku dziennym w Europie. Dla producentów - zwłaszcza artykułów trwałych, żywności i napojów, kosmetyków i higieny osobistej oraz folii opakowaniowej - utrzymywanie na bieżąco może być prawdziwym wyzwaniem. Ale jest to także okazja do wprowadzania innowacji i przewodzenia.
Pierwszą rzeczą, którą należy zrozumieć, jest to, że działania UE nie zawsze mają formę bezpośredniej regulacji. W rzeczywistości istnieją różne mechanizmy, które mogą ograniczyć stosowanie tworzyw sztucznych i zmusić producentów do dostosowania się do alternatywnych materiałów. Spójrzmy na cztery z nich, które mają największy wpływ na procesy produkcyjne, zaczynając od najnowszych aktualizacji przepisów dotyczących opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR).
Poruszanie się z wymogami dotyczącymi zawartości recyklingu w rozporządzeniu UE w sprawie odpadów opakowaniowych
Bezpośrednia regulacja jest najczystszym i najmniej elastycznym mechanizmem stosowanym. Przepisy muszą być wdrażane w sposób jednolity w całej UE. Ułatwia to producentom znalezienie jednego rozwiązania dla całego regionu.
Zmienione rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) jest wciąż na etapie składania wniosków [1]. Ma na celu wprowadzenie obowiązkowych opakowań nadających się do recyklingu, z określonymi celami dotyczącymi zawartości recyklingu do 2030 i 2040 r. w odniesieniu do produktów wielokrotnego użytku, opakowań wielokrotnego użytku i etykietowania. Cele 2030 obejmują zakaz opakowań jednorazowego użytku w restauracjach i kawiarniach oraz zwiększenie do 10% produktów wielokrotnego użytku na wynos.
Proponowane przepisy mają również na celu rozwiązanie nieporozumień dotyczących opakowań do którego pojemnika recyklingu. Wszystkie opakowania musiałyby mieć etykietę wskazującą, z czego są wykonane i dokąd powinny trafić w strumieniu odpadów. Etykiety będą również umieszczane na pojemnikach do zbierania odpadów, z tymi samymi symbolami używanymi w całej UE.
Niniejszy wniosek jest obecnie rozważany, a ostateczna decyzja spodziewana jest pod koniec 2023 r. lub na początku 2024 r. Egzekwowanie rozpocznie się 12 miesięcy później.
Nowy PPWR zwiększy potrzebę stosowania treści pochodzących z recyklingu. W zależności od zastosowania producenci mogą rozważyć zastosowanie zawartości z recyklingu mechanicznego lub chemicznego. Potrzeba jednego lub drugiego źródła będzie zależeć od ilości potrzebnej zawartości recyklingu i ostatecznego bilansu wydajności.
Dyrektywa w sprawie polityki dotyczącej tworzyw sztucznych jednorazowego użytku
Działanie UE w sprawie tworzyw sztucznych jednorazowego użytku (SUP) ma formę dyrektywy. Dyrektywy to akty prawne wymagające od każdego państwa członkowskiego osiągnięcia określonych celów — bez dyktowania, w jaki sposób to robi. Poszczególne kraje podejmują własne decyzje i prawa, aby je zrealizować.
Dyrektywa UE w sprawie tworzyw sztucznych jednorazowego użytku [2] weszła w życie w 2019 roku. Jego celem jest zmniejszenie ilości i wpływu 10 najczęściej występujących artykułów z tworzyw sztucznych znajdujących się na europejskich plażach, w tym opakowań, opakowań oraz pojemników na żywność i napoje.
Ponieważ każdy kraj przyjmuje inne podejście, wdrożenie jednolitego rozwiązania w całej UE może być trudne. Na przykład przepisy dotyczące plastikowych toreb różnią się znacznie w zależności od kraju. Niektórzy ich zakazują, inni opodatkowują, a reszta wciąż zastanawia się, jakie działania podjąć.
Podatek od opakowań z tworzyw sztucznych w UE
W 2021 r. UE zaczęła pobierać opłaty od państw członkowskich [2] w oparciu o ilość wytwarzanych przez nie odpadów opakowań z tworzyw sztucznych, które nie zostały poddane recyklingowi. Ich składki są obliczane w wysokości 0,80 euro za kilogram. Jest to powszechnie określane jako podatek z tworzyw sztucznych. UE nie odgrywa jednak bezpośredniej roli w pobieraniu podatków ani ustalaniu stawek podatkowych.
W odpowiedzi na to niektóre kraje wdrażają własne podatki z tworzyw sztucznych. Na przykład Hiszpania wprowadziła w tym roku podatek w wysokości 0,45 euro za kilogram plastiku niepoddanego recyklingowi. W lipcu Holandia wprowadziła podatek od jednorazowych kubków i pojemników.
Podatki od tworzyw sztucznych są bardzo zróżnicowane. Niektóre celują na wszystkie opakowania, podczas gdy inne celują tylko w tworzywa sztuczne jednorazowego użytku. Niektóre są szczególnie skierowane do wyrobów z tworzyw sztucznych pochodzących z zagranicznych źródeł. Ponadto istnieje możliwość pobierania opłat za spalanie lub składowanie odpadów.
Ponowna ocena polityki BPA EFSA
Ostatecznym mechanizmem wpływającym na ogólnounijną politykę dotyczącą tworzyw sztucznych są zalecenia Europejskiego Urzędu ds. Normalizacji Żywności (EFSA). Niedawno ponownie ocenili zagrożenia dla zdrowia związane z bisfenolem A (BPA) i wydali nowe standardy [3] w kwietniu.
Nowe tolerowane dzienne spożycie (TDI) BPA jest 20 000 razy niższe niż wcześniej ustalono. Teraz Komisja Europejska musi ustalić, jakie rozporządzenia lub dyrektywy są niezbędne do ochrony konsumentów. Oś czasu nie jest jeszcze dostępna, ale prawdopodobnie będzie to miało znaczące konsekwencje dla producentów.
W jaki sposób IMCD może wesprzeć Cię w dostosowaniu europejskich przepisów dotyczących opakowań?
Brzmi skomplikowane? Nie martw się, jesteśmy tutaj, aby pomóc. Nasze krajowe zespoły w całej Europie stale śledzą postępy w zakresie lokalnych przepisów i zasad dotyczących opakowań, aby doradzić i wspierać Cię. Dzięki proaktywnemu podejściu możemy pomóc Ci dostosować się do rozwiązań odnawialnych odpowiednich w całej Europie i dostosować się do rozwiązań odnawialnych. Nasza oferta opakowań zrównoważonych obejmuje nowo opracowane materiały, które pomogą Ci przestrzegać przepisów i osiągnąć cele, w tym materiały wolne od BPA i rozwiązania spożywcze pochodzące z recyklingu chemicznego.
Referencje:
1. Dyrekcja Generalna ds. Środowiska Naturalnego (30/11/22). Wniosek dotyczący przeglądu prawodawstwa UE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Komisja Europejska
2. (02/07/19) Tworzywa sztuczne jednorazowego użytku . Komisja Europejska
3. (19/04/23). Ponowna ocena zagrożeń dla zdrowia publicznego związanego z obecnością bisfenolu A (BPA) w środkach spożywczych. EFSA UE
Szybkie fakty
Co to jest rozporządzenie UE w sprawie odpadów opakowaniowych?
Rozporządzenie UE w sprawie odpadów opakowaniowych odnosi się do szeregu wymogów prawnych mających na celu ograniczenie wpływu odpadów opakowaniowych na środowisko. Najnowszy wniosek, rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), ma na celu zapewnienie, że wszystkie opakowania na rynku UE będą podlegały recyklingowi do 2030 r. Wyznacza konkretne cele dotyczące zawartości recyklingu w materiałach opakowaniowych i wprowadza środki mające na celu zmniejszenie ilości opakowań jednorazowego użytku, poprawę etykietowania do recyklingu oraz zwiększenie wykorzystania opcji opakowań wielokrotnego użytku i wielokrotnego napełniania. Rozporządzenie to jest częścią szerszej strategii UE na rzecz przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym i ograniczania ilości odpadów z tworzyw sztucznych.
Czym jest unijny podatek od tworzyw sztucznych i jaki ma on wpływ na przedsiębiorstwa?
W 2021 r. UE rozpoczęła pobieranie opłat od państw członkowskich w oparciu o ilość odpadów opakowań z tworzyw sztucznych, które nie zostały poddane recyklingowi. Ten „podatek z tworzyw sztucznych” oblicza się na 0,80 euro za kilogram, co skłania niektóre kraje do wprowadzenia własnych podatków od tworzyw sztucznych niepochodzących z recyklingu, aby zachęcić do recyklingu i wykorzystywania materiałów alternatywnych.